حجاب در ایران باستان

تاریخ پوشاک به عنوان بخشی از تاریخ تمدن و فرهنگ انسان قابل بررسی است
فاطمه رحیمی    28 آبان 1397    زنانه    895

زن در دوره اشکانیان

تاریخ پوشاک به طور کلی بخشی از تاریخ تمدن و فرهنگ انسان است و برای آگاهی از پوشش در ایران باید فرهنگ مردم ایران را هم بررسی کرد.

 عوامل مؤثر بر پوشش زنان در ایران باستان:

1- نگاه دینی حاکم بر ایران به زن و به عبارت دیگر باور دینی مردم باعث می شده پوشش متناسب با آن باورها جزء هنجارهای جامعه شناخته شود.

2- نگاه جامعه به زن در آن دوره ها و به عبارت دیگر موقعیت اجتماعی زنان که طبعاً پوشش متناسب با آن موقعیت ها را ایجاب می کرد.

درباره اعتقادات دینی بومیان ایران پیش از ورود آریایی ها، به اجمال می توان گفت که زن در عقاید دینی مردم آن روزگار جایگاه والایی داشته است. کهن ترین آثاری که از نوعی باورهای دینی در جوامع کهن حکایت می کند مربوط به الهه ها یا مادر خدایان باستانی است. علاوه بر این، زن در تحول زندگی بشر از دوران نوسنگی(هزاره هشتم قبل از میلاد) و غارنشینی به کشاورزی و بعد بنانهادن مدنیت ساده نخستین، نقش اساسی ایفا کرده بود.

اهمیت این نقش و بالا بودن میزان دخالت و سیطره زن در زندگی سبب می شد وی جنبه قداست و ایزدگونگی پیدا کند. آثار به دست آمده از هزاره های ششم تا اول پیش از میلاد نشان می دهد که در آن دوره ها الهه ما در تقدس داشت و به عنوان مظهر آسمانی با روزی، حاصلخیزی رویش و برکت پرستیده می شد. یکی از مهم ترین خدایان آریایی ها، آناهیتا الهه آب های پاک نیروند پاک بود. آناهیتا با خصوصیاتی بسیار برجسته و قدمتی طولانی جایگاه مهمی را در آیین های ایران باستان به خود اختصاص داده و از روزگاران پیش از زرتشت تا دوره اسلامی پرستش می شد. زرتشت در 1200 تا 1000 سال قبل از میلاد ظهور کرد. در دین او عقیده به خدایان متعدد جای خود را به پرستش اهورامزدا داد. اما بخشی از عقاید ماورائی پیشین به صورت اصلاح شده جای خود را در آن حفظ کرد. با این دگرگونی آناهیتا که قبلاً یکی از خدایان به شمار می رفت در آیین زرتشت به مرتبه ای پایین تر نزول کرد و در ردیف "ایزدان" جای گرفت.

در کیش زرتشت، اهورامزدا نیروی غایی بود و در رأس آفرینش پس از او امشاسپندان قرار دارند که 7 تن هستند و پس از آنها ایزدان که تعدادشان بسیار است. ایزدان و امشاسپندان با تفاوت هایی در رتبه و مقام، جایگاهی چون جایگاه فرشته در اسلام را دارند.

آناهیتای زرتشتی دیگر خدا نبود اما یکی از فرشتگان خدا بود که همچنان مفاهیم والای پیشین را حفظ کرده بود و همچنان هویت زنانه داشت. آناهیتا نیرومند و درخشان، بلند بالا و زیبا و پاک و آزاده توصیف شده که به فرمان اهورامزدا باران و برف و تگرگ فرو می باراند و بدین ترتیب سرچشمه همه آب های روی زمین است. منبع همه باروری هاست.

نطفه مردان را پاک می کند. زهدان زنان را برای زایش آماده می کند، شیر را در سینه مادران پاک می کند و نماد پاکی، برکت، زیبایی، حاصلخیزی، باروری و حیات و زندگی است.در اندیشه هستی شناختی آیین زرتشت، باز هم زن حضور نمادین دارد.

سه امشاسپند از هفت امشاسپندان که نخستین آفریده های اهورا هستند، مونث هستند:

1- سپندارمد: ایزد بانوی زمین است و به چهارپایان چراگاه می بخشد. وقتی که پارسایان در روی زمین، که نماد این جهان اوست به کشت و کار و پرورش چهارپایان می پردازند یا هنگامی که فرزند پارسایی زاده می شود او شادمان می گردد و وقتی مردان و زنان بد و دزدان بر روی زمین راه می روند آزرده می گردد. همانگونه که زمین همه بارها را تحمل می کند او نیز مظهری از تحمل و بردباری است.

2- اَشی یا اَرد: به صورت زنی درخشان، بسیار نیرومند، خوش اندام، مجلل، شکوه مند و آزاده نژاد توصیف شده است. نماد توانگری و بخشش است.

3- چیستا: ایزد بانویی است که نماد دانش و آگاهی و فرزانگی است.

به هرحال آیین زرتشت هم در آغاز آفرینش نگاه متعالی به زن دارد و در اوستا زن پاکدامن و پارسا بسیار ستوده شده اند. آموزه هایی از این دست که به پاکدامنی، خردمندی و استحکام روابط خانوادگی ترغیب می کنند در آیین زرتشت فراوان است. این همه اقتضا می کند که برای حفظ حریم عفاف و پارسایی کشش های طبیعی و زمینه های غریزی زن و مرد، واقع بینانه و جدی تلقی گردد و پوشش مناسب جهت مهار کردن آنها در نظر گرفته شود.

ویل دورانت معتقد است نقش پوشش و حجاب زنان در ایران باستان چنان برجسته است که می توان ایران را منشأ اصلی پراکندن حجاب در جهان دانست.


دوره قبل از مادها:

در دوران پیش از مادها، نشانی از چادر در پوشاک زنان وجود ندارد. در این دوران، ایرانیان اعم از زن و مرد از پوشش های گوناگون که غالباً کلاه است برای تزیین و یا پوشاندن سر استفاده می کردند.

قدیمی ترین منبع موجود در این زمینه، مجسمه ای از کاشان مربوط به 6 هزار سال پیش در دوران قبل از مادهاست که سر مجسمه را با کلاه پارچه ای نشان می دهد یا جامی نقره ای از مرودشت فارس که مربوط به 5 هزار سال قبل از میلاد است زنی با نوار بر گرد سر و کلاه کوچکی که موی را از بالا به پایین پوشانده بر روی آن حک شده است.


دوره مادها:

طبق نقوش برجسته ی برجامانده، پوشاک زنان آن دوره از لحاظ شکل(با کمی تفاوت) با پوشاک مردان یکسان است. مرد و زن به واسطه اختلافی که میان پوشش سرشان وجود دارد از هم تمییز داده می شوند. به نظر می رسد که زنان پوششی نیز روی سر خود گذارده اند و از زیر آن گیسوهای بلندشان نمایان است. (زنان مادی موهای بلندی داشته اند.)

پیراهن مادی یک پوشش بلند است که تا زانو می رسد و دارای آستین بلندی است. از سر شانه سوی مچ دست تنگ شده و اندکی چین دار می شود. شلوار مادی یک راسته بوده که تا مچ پا و بر روی کفش می رسد و شلوار از بالا به پایین به تنگی گراییده است.


دوره پارس ها یا هخامنشیان:

به طور کلی اکثر تاریخ نویسان درباره پوشاک بانوان دوره هخامنشی به سکوت گذرانده اند و نوشته هایی که حق مطلب را ادا کند به جا نگذاشته اند. این سکوت آنها درباره پوشش زنان آن دوره یا به علت تماس نداشتن آنان در محیط عمومی بوده است( بر اثر نزاکت اخلاقی ایرانیان) و یا به علت همانندی لباس آنان با لباس مردان پارسی بوده که تذکر این شباهت عادی و معمولی را ایجاب نکرده است.

در یکی از نقوش مانده از آن زمان، زنی از پهلو بر اسب سوار است و چادری مستطیل بر روی همه لباس خود افکنده است و در زیر آن یک پیراهن بلند و در زیر این نیز، پیراهن بلند دیگری تا مچ پا نمایان است. در مجسمه ها دیده می شود زنان، بالاپوشی چون چادر امروزی که سر و گردن را می پوشانیده در بر می کرده اند و صورت در هرحال باز باقی گذاشته می شده است.

ویل دورانت در این باره نوشته است: زنان همانگونه که عادت پیشینیان بود، منزلتی عالی داشتند با کمال آزادی و با روی گشاده در میان مردم آمد و شد می کردند. در زمان کوروش، زنان طبقات بالای اجتماع، جز در تخت روان روپوش دار از خانه بیرون نمی آمدند. در نقش هایی که از ایران باستان بر جای مانده، هیچ صورت زن دیده نمی شود.

کنیزکان آزادی بیشتری داشتند چه لازم بود از میهمانان خواجه خود پذیرایی کنند.

مطالعه فرهنگ و تاریخ مستند ایران، جایگاه پوشش و حجاب را در این مرز و بوم در دید ناظران به خوبی ترسیم می کند. در این کشور که قدرت تام در اختیار شاهان بوده و امرش کاملا مطاع، به نمونه هایی بر میخوریم که بر اساس آن، حتی همسر پادشاه از انجام دستور وی مبنی بر حاضر شدن بدون حجاب در محفل بزم با علم به عواقب سرپیچی، امتناع می ورزد و در این راستا عنوان "ملکه ایران" را از دست می دهد.

خشایار شاه در روز هفتم ضیافت چون از شراب دل خوش شد، امر فرمود که "وشتی"، ملکه را با تاج ملوکانه به حضور پادشاه بیاورند تا زیبایی او را به خلائق نشان دهد زیرا که نیکو منظر بود. اما وشتی، ملکه، نخواست که بر حسب فرمانی که پادشاه به دست خواجه سرایان فرستاده بود بیاید پس پادشاه خشمناک شد، غضبش در دل مشتعل گردید.(برگرفته از عهدعتیق، کتاب استر)


دوره پارت ها یا اشکانیان:

دوره اشکانی پس از گذر از دورانی که یونانی ها، ایران را زیر سلطه داشتند، آغاز شد. در شواهد مربوطه به پوشاک زنان این عهد، چادر به منزله یکی از اجزای اصلی پوشاک آنان مشهود است.

در دوره اشکانی ها، ایرانیان از لباس یونانیان که بعد از هخامنشان و با حمله اسکندر به ایران و برقراری حکومت سلوکیان در ایران ترویج شد، تأثیر پذیرفتند. مؤید این مطلب، طرح هایی از چادر اشکانی که در آن طرز استفاده از چادر شبیه شنل یونانیان و رومیان است. و در بیشتر موارد زنان دربار و اشراف نیز مانند سایر زنان پوشیده دیده می شوند.

در تصاویری که باقی مانده موارد زیر ملاحظه می شود:

چادر در قسمت پشت سر به کلاه بلند و مخروطی شکل و مطبقی وصل می شده است که مانند تور عروس از پشت سر آویزان بود. زنان اشکانی در پوشش سر و استفاده از چادر بسیار پیشرفته تر از زنان هخامنشی بودند و کلاه عمامه دار آنان تقریبا بیشتر موهای آنها را می پوشانید.

چادرهایی که در مجسمه ها و نقش ها بوده و از آنها ذکری به میان آمد، پارچه ای مستطیل شکل بوده که به صورت استوانه در می آورند. بانوان پارچه ای را همچون شنل از روی دوش های خود  می آویختند و یا از آن مانند چادر استفاده می کردند و گاه آن را به دور کمر خود می بستند. چادرها معمولا به صفحه ای فلزی نقش دار روی شانه یا جلو سینه، بند می شده است.

پس در ایران باستان همواره از چادر به عنوان یکی از اجزای پوشاک استفاده می شده است. ارغوانی و سفید، دو رنگ مطلوب و دلخواه ایرانیان باستان بود که چادر زنان نیز از این رنگها استفاده می شد.

در موزه لوور، نقشی سنگی از بانوی اشکانی وجود دارد که عمامه ای_چند رج کلاف حلقه ای روی هم پیچیده_  بر سر دارد.(بین زنان لرستان الان موجود است) هر دو پهلو و پشت عمامه و را چادری گشاد پوشانده و سر و سینه او از آن میان پیداست. با دست چپ قسمتی از چادر را در پایین سینه چپ جمع کرده و با دست راست چادر را در مقابل صورت و به وضعی مطبوع گرفته است.

به طور کلی، چادر زنان اشکانی استوانه ای بود. گاهی قسمت عقب آن را به اندازه یک سر و گردن بلندتر می گرفتند.

نوع دیگری از چادر در میان زنان اشکانی معمول بوده که به شکل های متفاوتی آن را مورد استفاده قرار می دادند. این چادر که به "چادر شب" موسوم است بر خلاف سایر چادرها که سراسر بدن را می پوشاند فقط قسمت پایین تنه را در بر می گرفته است. به این ترتیب که آن را سه گوش می کردند و دو گوشه آن را از پشت کمر به جلو می آوردند و در جلو بدن گره می زدند.

رنگ چادر زنان اشکانی از نقاشی هایی که بر دیوار "معبد زئوس" شهر "دورا اوروپوس" در بین النهرین باقی مانده است مشخص می شود. این نقاشی که مربوط به مراسم مذهبی اشکانیان است زنی را در میان مردان نشان می دهد که چادری ارغوانی و بزرگ، تمام بدنش را پوشانده بر سر دارد. آنها علاوه بر چادر ارغوانی که محبوب ترین و مقدس ترین رنگ نزد مردم ایران بوده، از چادر سفید نیز استفاده می کردند.


دوره ساسانیان:

در دوره ساسانیان زرتشت دین رسمس اعلام شد. زنان ایرانی در این دوره که احکام دینی زرتشتیان در کشور اعمال می شده است دارای حجاب کامل بوده اند.

چادر که از دوره های پیش (از زنان پارس ها به بعد) مورد استفاده بانوان ایرانی بوده دراین دوره نیز به صورت مختلف مورد استفاده بوده زیرا برخی از نقوش روی بشقاب های این دوره، آن را نشان می دهد. حتی در تصاویر رقاصان و نوازندگان، پیراهن آنها تا مچ پا بلند می باشد. اغلب روسری های بلند بر سر وجود دارد اگرچه به ندرت سرشان را پوشانده است.

در کتاب "حقوق زن در اسلام و اروپا" آمده است: در ایران قبل از اسلام که امتیاز طبقاتی پایه تشکیل جامعه بود، زنان محتشم ایرانی برای حفظ حرمت و حشمت، پرده نازکی بر صورتشان می پوشاندند. این رسم و عادت به تدریج رنگ مذهبی به خود گرفت.

او می نویسد: " در کیش آریایی، زنان محترم محجوب بوده اند. زنان محترم ایرانی برای حفظ حیثیت طبقه ممتاز و ایجاد حدودی که آنها را از زنان عادی و طبقه پایین تر امتیاز دهد صورت خود را می پوشاندند و گیسوان خود را پنهان نگه می داشتند.

زنان عادی، ظاهرا گیسوان خود را بلند نگه نداشته و شاید علت این بوده که چون اغلب زنان طبقه نازله بایستی کار می کردند و درازی گیسوان مانع چابکی آنان می شده است، بلند نگه داشتن گیسو مخصوص زنان بزرگان بوده. همچنین محجوب بودن(پوشش صورت) به زنان اشراف اختصاص داشته است. بشقاب های نقره مربوط به آن زمان، نشانگر این است که چادر برای زنان ساسانی از عناصر مهم پوشش تن و سر بوده است که به صور گوناگونی آن را مورد استفاده قرار می دادند.

گاهی آن را مانند زنان روستایی ما به دور کمر یا پایین تری می بستند و یا مانند بالاپوش، بر روی دوش خود می انداختند. بلندی چادر تا وسط پا می رسید. باید دانست شنل نیز که به عنوان بالاپوش از عناصر مهم پوشاک زنان ساسانی از نظر اجتماعی محسوب می شد، شبیه چادر بود و ما آن را بر دوش آناهیتا به عنوان یک مقام والا و حیات بخش در طاق بستان مشاهده می کنیم.

به طور کلی، از دوران باستانی چادر به عنوان پوشش سر، یکی از اجزای پوشاک زنان ایران بوده است. استعمال آن به صورت ها و رنگ های گوناگون در مقاطعی از دوره های پادشاهی پیش از اسلام بوده است.

از دوره های تاریخی پیش از مادها تا زمان هخامنشیان، نانی از چادر در پوشش زنان مشاهده نمی شود و از دوره هخامنشی است ک به پوشش سر و بدن بر می خوریم. در دوران هخامنشی  است که برای نخستین بار به چادر به عنوان پوشش سر و بدن بر می خوریم. چادر مورد استفاده در این دوره به شکل مستطیل است.

فرش مکشوفه عهد هخامنشی از پازیریک سیبری (پازیریک قدیمی ترین فرش جهان است)، تصاویری از ملکه ها و زنان هخامنشی است که لباس آنها همانند مران پارسی است با این تفاوت که چادری نازک با دامنه ای نیمگرد بر سر کرده اند و قد چادر کوتاه و تا زانو است.

 فاطمه رحیمی


حجاب

translate.google.com

Hijab in Ancient Iran

The history of clothing in general is part of the history of human civilization and culture, and the culture of Iranian people should be considered in order to be aware of the coverage in Iran.

Factors Affecting Women's Coverage in Ancient Iran:

1- The religious view that governs Iran towards women and, in other words, the religious beliefs of people make the coverage of those beliefs one of the norms of society.

2. The look of society towards women in those periods, in other words, the social status of women, which naturally required coverage appropriate to those situations.

Regarding the religious beliefs of natives of Iran prior to the arrival of the Aryans, it can be briefly mentioned that the woman was in the religious beliefs of the people of that time. The most ancient works of religious beliefs in ancient societies are related to goddesses or the mother of ancient gods. In addition, women played a crucial role in the evolution of human life from the Neolithic era (the eighth millennium BC) and in the cave to agriculture, and then in the establishment of simple primitive civilization.

The importance of this role and the high level of involvement and dominance of the woman in life led him to become an aspect of sincerity. The works from the sixth to the first millennium BC show that our gods were holy in those days and were worshiped as a manifestation of the heavenly day with fruitfulness and blessing. One of the most important gods of the Aryans, Anahita was a clean water goddess. Anahita, with its very prominent features and long history, has become an important place in the ancient Persian traditions and was worshiped from the days before Zoroaster to the Islamic period. Zoroastrians appeared in 1200 to 1000 BC. In his religion, he believed in numerous gods to worship Ahuramazda. However, part of the previous Maverican beliefs kept its place. With this transformation, Anahita, who was once considered one of the gods, fell to a lower level in the Zarathustra religion and was placed in the "idols" row.

At the cult of Zoroastrianism, Ahura Mazda was the ultimate force, and at the head of the creation, after him, are the Amishaspand who are seven, and after which there are many gods. Religions and Amoshaspandan, with differences in rank and position, have the status of an angel in Islam.

The Zoroastrian anahita was no longer God but was one of the angels of God who continued to preserve the noble notions and still had a female identity. Anahita is powerful and bright, tall, beautiful and clean, which, under the command of Ahura Mazda, drops of rain and snow and hail, and thus the source of all the waters on earth. The source of all fertility.

Removes men's sprouts. The witch prepares women for birth, cleanses milk at the breast of mothers and is a symbol of purity, blessing, beauty, fertility, fertility and life and life. In the ontological thought of the Zoroastrianism, women still have a symbolic presence.

Three amosaspand of the seven Amasaspandan, the first creatures of Ahura, are female:

1- Septaramad: God is the Lady of the Earth and gives the cattle a pasture. When a righteous man on earth who is the symbol of this world cares for the cultivation and rearing of the livestock, or when a rasa son is born, he is glad, and when evil men and women and thieves walk on the earth, they are annoyed. . As the earth endures all the times, it is also a sign of endurance.

2- Ishi or Ord: As a brilliant woman, she is very strong, well-dressed, luxurious, glorious, and free-rider. A symbol of wealth and forgiveness.

3. Wisdom: Worshiper of God is the symbol of knowledge and wisdom.

However, the Zoroastrian religion at the beginning of creation has a supreme glance at women, and in the Avesta the chastity and pious woman have been highly praised. These teachings that encourage perseverance, wisdom, and solidarity in family relationships are abundant in Zoroastrianism. All this requires that realism and seriousness be taken into consideration in order to preserve the chastity and piety of natural stretches and instinctive instincts of men and women, and to consider the appropriate cover for them.

Will Durant believes that the role of women's veil and hijab in Ancient Iran is so prominent that Iran can be considered as the main source of hijab dispersal in the world.


Prehistory period:

In the pre-Median period, there is no tent in women's apparel. In this period, Iranians, including men and women, used various covers, often hats, to decorate or cover the head.

The oldest source in this field is the statue of Kashan dating back to 6,000 years ago in the prehistoric period, which shows the head of the statue with a cloth or a cup of silver from Marvdasht of Persia dating back to 5,000 BC She is carved on a round-headed woman with a small hat that covers her hair from top to bottom.


Māda period:

According to outstanding designs, women's clothing is the same in terms of shape (with little difference) with men's clothing. Men and women are distinguished by their differences between their headscarves. Women appear to have a cover on their heads, and underneath them are their long hairy hairs. (Material women have long hair.)

The material shirt is a long coat that reaches the knee and has a sleeve. The shoulder extends over the wrists and slightly writhes. Maternal trousers are an order that reaches the ankle and on the shoe and the trousers are narrowed from top to bottom.


The Persians or Achaemenids:

In general, most historians have been silent about the Achaemenid women's clothing, and they have not kept the writings that do so. Their silence was about the women's coverage of the period or because they were not in contact with the public (due to the moral virtues of the Iranians), or because of their similarity to Persian dresses that did not necessitate a reminder of this similarity.

In one of the remnants of that time, a woman is riding on a horse's side, and a rectangular clad is thrown over all her clothes, and underneath is a long shirt and underneath it, a long shirt to the ankle. In the sculptures, women are seen as overwhelmed by the modern tent that covers the head and neck, and the face was left open at any time.

Walter Durant wrote: Women, as they used to be, had a great home, they came freely and openly among the people. At the time of Cyrus, the women of the upper classes did not come out of the house, except in the sleeping quilt. In the roles that have survived from ancient Iran, no woman is seen.

Kingsakan had more freedom to do what they needed to eat from their guests.

The study of Iran's documentary culture and history reveals the status of cover and hijab in the sight of observers. In this country, where Tom's power was at the disposal of the kings and his entirely courteous, we find examples in which even the king's wife refuses to carry out his orders to go without hijab at the ceremony, knowing the consequences of defiance. And in this regard, he loses the title of "Queen of Iran".

On the seventh day of the feast, King Kheshayar was pleased with the good wine, commanding that the "Washti" bring the Queen to the king with a crown of glory, to show his beauty to the redemption because it was a good paradise. But Washti, the queen, did not want to come according to the commandment sent by the king to the clerics, so the king was angry, his fury burned in his heart (derived from the Old Testament, the book of Esther)


Parthian Period:

The Parthian period began after the era when the Greeks dominated Iran. In the evidence of women's garments of this Tent, the tent constitutes one of the main components of their garments.

During the Parthians, the Persians were influenced by the Greeks' clothes, which were promoted after Achaemenids and with Alexander's attack on Iran and the establishment of the Selukian regime in Iran. Confirming this, there are plans for a Parthian tent in which the use of a tent is similar to the Greeks and Romans. And in most cases, court women and nobles are seen like other women wearing.

In the remaining images, the following are considered:

The tent in the back of the head was tied to a long, conical and fitting hat, hanging like a bride's back from behind. Parthian women were much more advanced than the Achaemenid women wearing the tent and using their tent, and their turtleneck hat covers almost their hair.

The tents in the sculptures and roles mentioned above are rectangular cloths that are cylindrical. The women hugged a cloth like a cape from their canoes, or used it like a tent, and sometimes closed it around their waist. The tents are usually tied to a metal plate on the shoulder or front of the chest.

Therefore, in Ancient Iran, tents have always been used as a component of clothing. Purple and white were the two favorite colors of the ancient Iranians, and the women's tent was also used in these colors.

In the Louvre Museum, there is a stone role of the Parthian Lady who has a turtleneck with several rounded collar rings (between the Lorestan women is now available). Both sides and back of the turban are covered with a wide cloth and his head and chest It is between them. With the left hand, place the tent at the bottom of the left breast and tent with the right hand in front of the face and in a state of affairs.

In general, the tent of the castle was a cylinder. Sometimes the back was taken up as much as a head and neck.

Another type of tent was commonly used among the Parthian women who used it differently. This tent, called the "Night Tent", unlike other tents covering the whole body, only covers the lower part of the trunk. So they trimmed it and brought two corners forward from the back and knit in front of the body.

Parthian women's tent colors are characterized by paintings that remain on the wall of the "Zeus Temple" of the city of Dora Urupos in Mesopotamia. This painting, which relates to the religious ceremonies of the Parthians, shows a woman among men who have a purple and large cloth covering her entire body. They also used white tents in addition to the purple tattoos that were the most beloved and sacred colors of the Iranian people.


Sassanian era:

In the Sassanid period, Zoroastrianism was declared a religion of religion. Iranian women have full veil in this period when Zoroastrian religious orders were applied in the country.

The tent, which has been used by Iranian women for the past few years (from the women of Persia to the next), has been used differently in this period as some of the designs on the plates of this period show it. Even in dancers and musicians, their shirts are up to the ankles. Often there are headscarves, though they rarely cover their heads.

In the book "Women's Rights in Islam and Europe," it reads: In pre-Islamic Iran, where class privilege was the foundation of society, Iranian women watched their curtains thin to protect their sanctity. This habit gradually became a religious color.

He writes: "In the Aryan cremation, respectable women have been obsessed with. Their respectable Iranian women have kept their face tucked over to protect the dignity of the privileged class and create the limits that they rated from ordinary women and lower classes. they had.

Normal women did not seem to hold their hair long enough, and perhaps because women often had to work on the floor and they had to be agitated for a long time, keeping women busy for the elderly. It was also unobtrusive (face mask) to women of nobility. The silver plates of that time indicate that the tent for Sassanid women was one of the important elements of covering the tone and head that used it in various forms.

Sometimes it was fastened like our rural women waist or lower, or they were thrown on their shoulders like a backpack. The tent was tall to the middle of the foot. It should be noted that the cape, which was considered socially as one of the most important elements of the Sassanid women's clothing, was like a tent, and we see it as Anahita as a supreme and vital figure in the vault of Bostan.

In general, the tent of the ancient times, as the head covering, has been one of the components of Iranian women's clothing. Its use has been in different forms and colors in the pre-Islamic periods of pre-Islamic kingdoms.

From the prehistoric times before the Medes to the Achaemenids, nannies are not visible from the tent in women's clothing, and from the Achaemenid period we cover the head and body. During the Achaemenid era, we first take tent as head and body cover. The tent used in this period is rectangular.

The Achaemenid archetypal carpet of the Siberian Pazirik (Pazirik is the oldest carpet in the world) contains images of Achaemenid queens and women whose dress is like Persian Persian, with the exception that a thin clad has a half-span and a tent is short. Up to the knee.

  Fatemeh Rahimi

حجاب

 

دانشنامه رزمنده سایبری

, سایت_تحلیلی , سبک_زندگی_اسلامی , شبهات , جنگ_نرم ,  ویکی , سایت_تخصصی , امنیت_سایبری , جهادگران_سایبری , جمهوری_اسلامی_ایران , آتش_به_اختیار ,

CYBER_FIGHTER

, wiki , library , Collection , Like , following , amazing ,Islamic life style , my childhood , Nostalgia , Soft War  , Cyber warfare  , cyber security

logo-samandehi

Email: info@cyber-fighter.ir
tel: 09193588304  &  09127503245

مصطفی کاظم لو mostafa kazemloo